Zastrzyki przeciwzakrzepowe Clexane
Niby tylko trzy lata minęły od moje poprzedniej cesarki, a tu się wiele pozmieniało. Przykładowo, teraz jeszcze przez dwa tygodnie od powrotu do domu trzeba robić sobie zastrzyki przeciwzakrzepowe.
I muszę napisać: średniawka! Nigdy w życiu sama nie musiałam sobie robić zastrzyków. Strzykawka specjalna, z krótką igłą, ale i tak jakoś mnie nie przekonuje. Najpierw prosiłam małżonka: póki miał robić zastrzyk w rękę, było ok, ale na hasło, że bijemy w brzuch, podziękował przerażony. A w rękę już nie można, bo się od dziadostwa ;-) siniaki robią i nie wygląda to za dobrze. Z ciężkim sercem więc kłuję się w brzuch i odliczam strzykawki w pudełku. Na szczęście zostały tylko trzy!
A! Przy pierwszym zastrzyku w ogóle było nieciekawie, bo na końcu strzykawki była bańka powietrza. W instrukcji napisano, że tak ma być… ale i tak miałam wizję powietrza w żyłach, w sercu i od razu zawału ;-)
Cóż, uroki macierzyństwa ;-)
Kategoria wpisu Codzienność, Z życia mamy | 
Słowa kluczowe: clexane, clexane zastrzyki, zastrzyki antyzakrzepowe, zastrzyki po cesarce, zastrzyki po cesarskim cięciu, zastrzyki przeciwzakrzepowe
Przesadzasz. Co maja powiedziec chorzy na cukrzyce jak musza nawet kilka razy dziennie robic zastrzyki.
Szczerze im współczuję…
A mi zastrzyki się wreszcie skończyły! Hurra! Niech jeszcze tylko zejdą te siniaki.
A ja miałam cesarkę rok temu i dostałam tylko jeden zastrzyk w szpitalu… Czyżby aż tak sie znowu pozmieniało? ;) gratuluje córeczki :)
Ciekawe jak to jest z tymi zastrzykami. Gdy się zapytałam po co to, usłyszałam tylko, że to jakieś nowe zalecenia. Ale czy szpitalne czy ogólnokrajowe, nie wnikałam.
Może trzeba zapytać wujka googla :)